วันเสาร์ที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

บทที่1: "อายุปูนนี้..



บทที่1: "อายุปูนนี้ เค้าเลิกคบเล่นกันละมึง"
คนเราจะคบกันยืดไม่ยืดไม่ได้อยู่ที่เข้ากันได้พอดีไหม
ชีวิตคู่ไม่ใช่การซื้อของเล่น ถึงจะได้คิดว่า ชอบก็ซื้อ เบื่อก็ทิ้ง
ชีวิตคนเราไม่ได้มีเวลามากพอที่จะมัวแต่มองหาคนที่ชอบคนที่ใช่คนที่ดีที่สุด
เราจะคบกันยืดยาวมันอยู่ที่คนสองคนยอมรับ ปรับตัว และดูแลความรู้สึกกันไปไ้กลแค่ไหน
คนเราเกิดมาจากต่างครอบครัวจะเหมือนกัน เข้ากันได้ไง พี่น้องบ้านเดียวกันยังทะเลาะกันเลย
สิ่งที่ต้องยอมรับ คือตัวตนและข้อเสียของคนๆนั้น อย่าคิดที่จะเปลี่ยนใครให้เป็นอีกคนที่เราต้องการ
สิ่งที่ต้องปรับ ไม่ใช่การเปลี่ยนความเป็นตัวเอง แต่มันคือเปลี่ยนการใช้ชีวิตคนเดียวและความรู้สึกตัวเองเป็น การใช้ชีวิตร่วมกับคนอีกคนและประคองความรู้สึกของกันและกัน
ตัวแปรสำคัญคือความรู้สึกทั้งสองฝ่าย ต่างคนต่างต้องประคองความรู้สึกของอีกฝ่ายให้เขาสบายใจและมีความสุขที่จะอยู่กับเรา ชีวิตคู่ก็คือชีวิตคู่ มันต้องดำเนินไปด้วยความร่วมมือของคนทั้งคู่ เราต้องเอาใจเขามาใส่ใจเรา เราไม่ชอบอะไรก็ไม่ควรทำแบบนั้นกับเขานั่นเอง
แต่คนสมัยนี้เวลาคบใครก็จะเรียกร้องหาความต้องการและความสบายใจของตัวเอง จนลืมนึกถึงความรู้สึกอีกฝ่าย จนสุดท้ายเมื่อเกิดความไม่สบายใจทั้งเราและเขาก็ต่างเลิกกัน
การดูแลความรู้สึกเขา มันไม่ใช่แค่การทำสิ่งดีๆให้ แต่มันคือการไม่ทำสิ่งที่จะกระทบกระเทือนใจอีกฝ่ายด้วย เพราะคนส่วนใหญ่มักมองแต่สิ่งดีๆที่ตัวเองทำและมองข้ามสิ่งที่เราทำร้ายจิตใจเขา เมื่อสุดท้ายฝ่ายตรงข้ามไม่พอใจ ก็จะถามตัวเองว่า "นี่กูทำดียังไม่พอหรอวะ?" "เรียกร้องอะไรนักหนา" แต่ไม่เคยถามตัวเองเลยว่า "กูทำอะไรผิดไป?" "กูผิดพลาดตรงไหน?"
สิ่งสำคัญอีกอย่างหนึ่งของชีวิตคู่คือความไว้ใจ ความไว้ใจไม่ได้หาได้จากคำพูดว่าเธอต้องเชื่อใจเรา รักกันต้องเชื่อใจ แต่ความไว้ใจหาได้จากการกระทำของเราเอง จงอย่าโกรธคนที่เขาไม่ไว้ใจเรา จงโกรธตัวเองที่ทำให้เขาไม่ไว้ใจ
บางครั้งคนที่ทิ้งไปอาจมีเหตุผลที่น่าเห็นใจก็ได้
บางครั้งคนที่บอกว่ากูไม่รู้ว่าผิดอะไร อาจผิดมากโดยไม่รู้ตัวเช่นกัน
สุดท้ายคนเราก็อย่าเอาแต่โทษเขาต้องโทษตัวเราเองบ้าง
 modratpas.  http://facebook.com/ratpassakorn   
ชอบ ขออนุญาตินะครับ

วันศุกร์ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

 It may take only a minute to like someone, only an hour to have a crush on someone and only a day to love someone but it will take a lifetime to forget someone.

..........มันอาจใช้เวลา แค่ชั่วนาทีที่จะชอบใครซักคน แค่ชั่วโมงที่จะนึกรัก แค่ชั่ววันที่จะรักใครซักคน แต่ ใช้เวลาทั้งชีวิตที่จะลืมใครคนนั้น ....


.......เช้าที่อากาศสดชื่น ผมตื่นขึ้นมาและรีบออกไปรับคนดำนา ที่บ้านปล้อง ช่วงเช้า 6.30 น. ถนนไม่มีรถเลย ..มองไปทางใหนโล่งดูไปหมด สี่แยก อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย 28 กรกฏาคม 2559 ...

วันพุธที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

ลาก่อน..ที่รัก

กาลครั่งหนึ่ง...ไม่ใช่ชั่วนิรันดร์....ลาก่อน..


       ดอกไม้ดอกเล็กๆ ...ผมมองด้วยจิตใจที่จดจ่อ..ผมได้รักเธอจนหมดหัวใจ...ผมรู้ดี ว่าไม่มีอนาคตสำหรับเราและไม่มีทางที่จะสร้างครอบครัวขึ้นได้..เธอเองก็ทราบดี แต่เราต่างคนก็ต่างดึงดันฉุดรั้งกันไว้...ผมสงสารเธอมาก และโทษตัวเองที่เห็นแก่ตัว มาถึงตอนนี้ เธอได้ทำสิ่งที่กล้าหาญที่สุดและสมควรที่สุดแล้ว ...ผมรักเธอและก็ทราบดีว่าเธอก็รักผมเช่นกัน...ผมไม่โทษเธอเพราะเธอทำสิ่งที่สมควรแล้ว และผมก็คิดเช่นนั้นมานาน ถึงกระนั้นผมก็ไม่อาจทำใจได้ ความรู้สึกผมเปลี่ยนไป ด้านชา ไม่อยากยิ้ม แม้แต่คนข้างๆผม เขาก็รู้ดี ...ผมก็ไม่โทษเขาเช่นกันเพราะเขาเองก็รักผมคนเดียว และมีผมคนเดียว..ผมต้องเลือก แต่มันเป็นสิ่งที่ไม่สมควรต้องมีการเลือก เรามองเห็นอนาคตอยู่แล้ว ..จิตใจผมตอนนี้กระวนกระวาย ไม่สงบมันคงเพราะใจผมไม่ได้อยู่กับผม มานานระยะหนึ่งแล้ว และตอนนี้มันก็ยังไม่กลับมา ผมเคยบอกเธอว่า ผมจะไม่รักใครอีก ..เพราะหัวใจผมมันจะแห้งเหี่ยวลง..เธอคือคนที่ผมตามหามานานจริงๆหรอ ...สิ่งที่ผมทำมันผิด ใช่มันผิด มีตัวอย่างให้เห็นมากมาย และเธอเองก็รู้ตัวดีมาตลอด..เราเคยทะเลาะกันบ่อย แต่ยิ่งทะเลาะเหมือนยิ่งทำให้เรารักกันมากขึ้นๆ เรื่อยๆ...ณ เวลานี้ เธอ จากไปแล้วจริงๆ..ผมต้องหักใจคิดว่าถ้าเรารักเธอมาก เราต้องยอมปล่อย ...ผมจะพยายามทำให้ได้....สักวันหนึ่ง เมื่อเราต้องคู่กันแล้ว เราจะกลับมาพบกัน และรักกันอีกครั้ง...ผมรักคุณนะ..❤



จุดชมวิวดอยห้วยก้าง

 วันนี้ขับรถเข้าตัวจังหวัดเชียงรายเพื่อส่งตัวอย่างวัสดุ ใช้เส้นทางข้ามเขาจากอำเภอเทิง ไปอำเภอเวียงชัยเป็นเส้นที่ใกล้ที่สุด ใช้เวลาถึงตัวจังหวัดประมาณ 50 นาที เป็นเส้นทางที่ผ่านบ่อยๆแต่ ต้องขึ้นเขาสูงชันช่วงฝนตกอันตรายพอสมควร...ขาขึ้นจากทางบ้านห้วยก้างจะเห็นพระพุทธรูปยืนเด่นชัดที่จุดชมวิว...




  ปางห้ามญาติเกิดขึ้น เนื่องจากพระญาติฝ่ายพุทธบิดาคือกรุงกบิลพัสดุ์ และพระญาติฝ่ายพุทธมารดา คือ กรุงเทวทหะ ซึ่งอาศัยอยู่บนคนละฝั่งของแม่น้ำโรหิณี เกิดทะเลาะวิวาทแย่งน้ำเพื่อไปเพาะปลูกกันขึ้น ถึงขนาดจะยกทัพทำสงครามกันเลยทีเดียว พระพุทธองค์จึงต้องเสด็จไปเจรจาห้ามทัพ คือ ห้ามพระญาติมิให้ฆ่าฟันกัน


           ส่วนปางห้ามสมุทรเป็น พุทธประวัติ ตอนเสด็จไปโปรดพวกชฎิล (นักบวชประเภทหนึ่งที่นุ่งห่มหนังเสือ และนิยมบูชาไฟ) 3 พี่น้องได้แก่ อุรุเวลกัสสปะ นทีกัสสปะ และคยากัสสปะ ที่ตั้งตัวเป็นใหญ่อยู่ริมฝั่งแม่น้ำเนรัญชราพร้อมบริวาร 1,000 คน โดยได้แสดงพุทธปาฏิหารย์หลายอย่างเพื่อทำลายทิฎฐิมานะของชฎิลทั้งหลาย เช่น ห้ามลม ห้ามฝน ห้ามพายุ และห้ามน้ำท่วมที่เจิ่งนองตลิ่งมิให้มาต้องพระวรกายได้ อีกทั้งยังสามารถเดินจงกรมอยู่ใต้พื้นน้ำได้ ทำให้พวกชฎิลเห็นเป็นที่อัศจรรย์ และยอมบวชเป็นพุทธสาวก


บทสวดมนต์บูชาพระประจำวันจันทร์


            ยันทุนนิมิตตัง อะวะมังคะลัญจะโย จามะนาโป สะกุณัสสะ สัทโท ปาปัคคะโห ทุสสุปินัง อะกันตัง พุทธานุภาเวนะ วินาสะเมนตุ


            ยันทุนนิมิตตัง อะวะมังคะลัญจะโย จามะนาโป สะกุณัสสะ สัทโท ปาปัคคะโห ทุสสุปินัง อะกันตัง ธัมมานุภาเวนะ วินาสะเมนตุ


            ยันทุนนิมิตตัง อะวะมังคะลัญจะโย จามะนาโป สะกุณัสสะ สัทโท ปาปัคคะโห ทุสสุปินัง อะกันตัง สังฆานุภาเวนะ วินาสะเมนตุ


           สวดวันละ 15 จบ จะมีความสุข ความเจริญปราศจากโรคาพยาธิทั้งปวง และผู้ที่เกิดวันจันทร์ควรใช้ของประดับตัวและบ้านเรือนเป็นสีขาว เหลืองอ่อนๆ เป็นดีที่สุด ส่วนสีรองๆ ลงมา คือสีเขียว สีดำ สีกรมท่า สีน้ำเงิน

วันอังคารที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2559

ตามงาน01

วิ่งวนรอบ ไปในที่เคยไป ...เพราะเหตุที่ต้องอยู่เลยต้องไป...





Hi....

Hi......
แนะนำตัว......

หลังจากผ่านวันคล้ายวันเกิดมาได้สองสามวัน รู้สึกว่า ตัวเองมีทัศนคติที่ ค่อยๆเปลี่ยนแปลงไป หลังจากอายุ 35 แนวคิด มุมมองในการดำเนินชีวิต เริ่มเข้าสู่วัยกลางคนมากขึ้นทุกที ที่ผ่านมามีการเดินทางไปในสถานที่ต่างๆ กับผู้คนต่างๆ มีทั้งเรื่องดีและเรื่องแย่เข้ามาในชีวิต ให้ได้ครุ่นคิดอยู่ตลอดเวลา ในสถานที่ต่างๆที่ใช้ชีวิตอยู่อาจได้ไปในที่ใหม่ๆ แต่ส่วนมากจะไปในที่เดิมซ้ำๆกันเพราะต้องทำงาน แต่กระนั้น เราก็มีแง่มุมใหม่เข้ามาเสมอๆ .....เลยอยากถ่ายถอดออกมาเป็นรูป ...แล้วเก็บเป็นความทรงจำไว้ พกมันใส่ขวดแล้วเดินทางต่อไปข้างหน้า....