บทที่7: "จิตใจกับก้อนหิน"

บทที่7: "จิตใจกับก้อนหิน"

เรามีเพลงๆนึงที่เราชอบฟังมากที่สุดเพลงถึง
เนื้อเพลงสอนให้รู้ว่า
"ไม่มีใครทำร้ายเราได้ นอกจากเราทำร้ายตัวเอง"
เปรียบเหมือนการกำก้อนหินเอาไว้
ยิ่งเรากำมันแน่น เราก็ยิ่งเจ็บปวด

ดังนั้น "ปล่อยวาง" คือทางออกที่ดีที่สุด

ถ้าวันหนึ่งคนที่เกลียดเราเขาด่าเรา
อย่าไปเก็บคำพูดนั้นมาให้เจ็บปวดใจ
เพราะคนที่เกลียด เขาก็ต้องแสดงทัศนคติต่ำๆออกมาด้วยความเกลียด

เคยไหมหงุดหงิดกับคนที่ด่าว่าเรา?
จงทำใจว่า...
คนที่เกลียด เขาก็ต้องหาเรื่องมาด่า มาว่า
หาข้อเสียเรา ให้เขารู้สึกว่าเขาเหยียบเราตกต่ำได้
เขาแค่ต้องการรู้สึกว่าอยู่เหนือเราเท่านั้นแหล่ะ

เราจะตกต่ำ เมื่อเราคิดว่าตัวเองจะต้องตกต่ำ
เราจะทุกข์ เมื่อเราคิดว่าเราจะต้องทุกข์
เราจะเจ็บปวด เมื่อเราคิดว่าเราจะต้องเจ็บปวด

แล้วเราจะยอมตกต่ำตามลงไปทำไมล่ะ?
จะยอมรู้สึกให้เขาสาสมใจทำไมกัน?

ต่อให้ใครมาทำร้ายเรา ถ้าเราไม่เก็บไปใส่ใจ
เราก็จะไม่เจ็บปวด

ถือไว้ก็หนัก กำมันก็เจ็บ

หายใจลึกๆ แล้วมองข้ามไป กับอะไรๆที่เข้ามาบั่นทอนเรา
รู้ไหมวิธีฆ่าคนที่เกลียดเราคืออะไร

‪#‎มีความสุขให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้‬
นี่คือวิธีเอาคืนคนที่ด่าเราได้ดีที่สุด
แล้วพวกเขาจะร้อนรนกับความสุขของเราเอง

เก็บความรู้สึกตัวเองไว้เสียใจ
สำหรับการสูญเสียคนที่รักเราดีกว่า
อย่าไปเสียเวลากันคนที่ไม่รักเราเลย

‪#‎เมื่อไม่เก็บก็ไม่เจ็บปวด‬
:) modratpas

บทความโดย : http://facebook.com/ratpassakorn

บทที่5: "ไข่ในกำมือ"

บทที่5: "ไข่ในกำมือ"

ความรู้สึกคนเรา ก็เปรียบเหมือนไข่หนึ่งฟองที่อยู่ในมือเรา
เปลือกไข่ก็เหมือน "ความรู้สึก"
ด้านในก็เหมือน "ความสัมพันธ์ของทั้งสองคน"

ถ้าเราต้องการฟูมฟักให้มันเติบโต
เราก็ต้องเอาใจใส่ ปกป้องและดูแลมันให้ดีที่สุด
และในทางกลับกัน...
ถ้าเรานำไข่ฟองนั้นไปกระทบกับของแข็งล่ะ จะเกิดอะไรขึ้น?
แน่นอนว่ามันต้องเกิดร่องรอยแตกหรือรอยร้าว
ซึ่งต่อให้เรานำชิ้นส่วนมาประกอบให้เหมือนเดิมแค่ไหน
ร่องรอยบนเปลือกไข่ก็ยังอยู่
แถมชิ้นส่วนเศษเสี้ยวบางชิ้นก็ยังหลุดร่วงหายไป

ไม่มีหรอกกาววิเศษที่ต่อสิ่งที่แตกแล้วให้กลับมาคงสภาพเดิมได้อีก

เช่นเดียวกับความรู้สึกของคนเรา
ถ้าเราต้องการให้มันเติบโตไปในทางที่ดี
เราก็ต้องดูแลเอาใจใส่ความรู้สึกนั้น
และประคับประคองไปให้ดีที่สุด
ในทางกลับกัน...
เมื่อมีสิ่งใดมากระทบจิตใจแล้ว
ต่อให้เราทำดีทดแทนแค่ไหนก็ตาม
ร่องรอยของความรู้สึกมันก็ยังคงอยู่
คอยย้ำเตือนเสมอว่ามันเคยเจออะไรมา
ไม่มีทางที่จะกลับมาดีได้ดังเดิมอีกต่อไป

"เพราะการซ่อมแซมไม่สามารถใช้ได้กับความรู้สึกคน"

ด้วยรูปแบบที่ "ข้างนอกแข็งแกร่ง ข้างในเปราะบาง"
ถ้าข้างนอกแข็งแรงไม่พอ ก็เป็นอันตรายต่อภายใน
เช่นเดียวกับความรักของคนเรา
ถ้าความรู้สึกเกิดมีรอยแผลขึ้นแล้ว
ความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ก็อยู่ในระยะอันตราย

ดังนั้น จะคบกัน จะรักกัน
ต้องรู้จักดูแลรักษาความรู้สึกของกันและกัน
อย่าทำให้เกิดรอยร้าวซึ่งกันและกัน
เพราะเมื่อถึงตอนนั้น ความแข็งแรงของความรักคุณมันก็เกิดรอยร้าวขึ้นแล้ว

‪#‎ขึ้นอยู่กับเราว่าจะดูแลความรู้สึกเขาได้ดีแค่ไหน‬

:) modratpas.  บทความโดย : http://facebook.com/ratpassakorn

บทที่6: "ปิดตา"

บทที่6: "ปิดตา"

เคยลองเอามือปิดตาตัวเองสักข้างไหม?
สังเกตไหมว่าความชัดเจนมันจะลดลง

การเลือกที่จะรับรู้ก็เป็นเหมือนการเอามือปิดตาตัวเอง
ซ้ำร้ายหนักเข้าก็เอามือปิดสองข้าง
อย่างเช่นที่เขาเรียกว่า

"ความรักทำให้คนตาบอด"

ตาเป็นส่วนหนึ่งของประสาทรับรู้ที่สำคัญ
ถ้าเราปิดมัน ประสาทสัมผัสเราส่วนหนึ่งก็จะหายไป

จริงๆความรักไม่เคยทำให้ใครตาบอดหรอก
แต่เพราะความรัก คนหลายคนจึงเลือกที่จะเอามือปิดตา
เพื่อเลือกมองบางสิ่งให้ชัดเจนน้อยลง
เพื่อปิดการรับรู้สัมผัสได้ของตนเองลง
เพียงเพราะกลัวการจบลงของความสัมพันธ์

แน่นอนมันไม่ใช่การแก้ไขปัญหาที่ดี
เพราะเมื่อเราปิดตา ก็เหมือนเปิดโอกาสให้อีกฝ่าย
ใช้การมองเห็นอันพร่ามัวของเรา
หลอกให้รัก หลอกให้หลง หลอกให้เชื่อใจ
เชื่อในสิ่งที่เขาพูด เชื่อในสิ่งที่เขาทำ

สุดท้าย เมื่อความผิดมันแสดงตัวชัดเจนเกินไป
สิ่งที่เรียกว่า 'ปัญหา' มันก็จะชัดเจนไปตามกัน

คนหลายคนมักจะโกรธกับสิ่งที่ตัวเองโดนหลอก
แต่จริงๆแล้วคนพวกนี้ไม่ได้โดนหลอกหรอก
แต่พวกเขากำลัง "หลอกตัวเอง"
ทั้งๆที่ในใจนั้นรู้ความจริงแต่แรก
แต่กลับเลือกที่จะปิดตาของตัวเองไปเอง

ทำให้ความจริง กับสิ่งที่เชื่อมันบิดเบือนไป

ถูกไหมกับการปิดตาตัวเอง ถามใจตัวเองดู
ทุกสิ่งอยู่ที่เราเลือกทั้งนั้นแหล่ะ

ความสัมพันธ์ที่สมบูรณ์แบบ คือ ความจริงใจ และต่างคนต่างไม่ต้องหลอกกัน รวมถึงการหลอกตัวเอง
‪#‎จงมองโลกตามความเป็นจริง‬

เครดิส : http://facebook.com/ratpassakorn